BIJNIERUITPUTTING & DARMEN


Er zijn 2 dingen in je darmen die beschadigd kunnen raken; darmflora en darmwand. Lees over een verstoorde darmflora op deze pagina. Dit artikel gaat over beschadigde darmwanden.

Ik heb al jaren lang last van mijn darmen. Ik heb last van verstoppingen en een buikpijn. Verstoppingen heb ik opgelost met probiotica. Meestal moet ik 3 x naar WC. Dit gaat niet in 1 keer. Daar ben ik al blij mee. Want eerder moest ik een ontlastingsmiddelen gebruiken of veel koffie op een lege maag drinken. Koffie heeft een ontlasting effect. Echter kan ik nog steeds niet alles eten. Geraffineerde koolhydraten zoals pasta, wit brood etc kan ik niet eten omdat ik 's nachts dan een buikpijn krijgt. Het voelt alsof ik dan een steen in mijn darmen heb liggen. Ik kan alleen licht verteerbare voedsel eten. Anders heb ik buikpijn 's nachts.

Miljoenen mensen lijden aan een opgeblazen gevoel, winderigheid, indigestie, brandend maagzuur en andere IBS-problemen. Deze kunnen allemaal in verband gebracht worden met stress en cortisol.

De oorzaak hiervan is eenvoudig. Als je onder stress staat, produceer je meer cortisol en adrenaline. Constante pieken van cortisol vreten de darmwand van je spijsverteringskanaal weg. Het begint je darmwand te irriteren en te ontsteken hetgeen uiteindelijk kan leiden tot zweervorming in je spijsverteringskanaal. Deze zweren maken het gemakkelijker voor onverteerde voedseldeeltjes om de darmwand te passeren en in de bloedcirculatie te lekken. Wanneer dit gebeurt maakt het je lichaam gevoeliger voor voedselallergieën en andere schadelijke pathogenen zoals gistovergroei, candida en parasieten. Deze zaken worden in het algemeen in verband gebracht met opgeblazenheid, winderigheid, indigestie, brandend maagzuur en IBS-problemen.

Minder maagzuur
Door bijnieruitputting ontstaan er allerlei spijsverteringsklachten met allerlei voedingsmiddelen. Vooral de vertering van eiwitten zijn vaak een probleem, maar ook koolhydraten en vetten kunnen steeds meer problemen gaan geven. Het slecht verteren van de eiwitten zorgen ook voor de allergieën en intoleranties voor gluten en melkeiwitten en noten allergieën. Je lichaam maakt door de bijnieruitputting minder maagzuur en galvloeistof aan waardoor eiwitten en andere stoffen zoals bv oxaalzuur en fytinezuur niet of nauwelijks worden afgebroken. Een belangrijk afvalproduct van de eiwit vertering is urinezuur. Urinezuur ontstaat door vertering van purine, een eiwit dat veel voorkomt in dierlijke voeding, met name orgaanvlees en vette vis. Dit zijn twee zeer voedzame voedingsmiddelen, maar als je nieren en bijnieren te zwak werken kunnen ze de purine niet goed verwerken en het urinezuur niet voldoende via de blaas lozen, waardoor het achterblijft in het bloed. Het lichaam heeft dan geen andere keuze dan het urinezuur af te zetten in de gewrichten, waar het zorg draagt voor allerlei ontstekingsprocessen. Je kunt ook tekorten aan verteringsenzymen in de lever en alvleesklier ontwikkelen zoals een tekort aan het eiwitsplitsende enzym pepsine of het eiwitenzym protease, het vet oplossende lipase of het koolhydraatenzym amylase. Deze tekorten aan enzymen en verteringssappen worden in de hand gewerkt door een trage schildklier. De schildklierwerking wordt onderdrukt door zowel overactieve als onder actieve bijnieren. Een eiwitrijk dieet met weinig vetten en veel koolhydraten is dan rampzalig voor je schildklier en zal je problemen alleen maar verergeren, omdat het de schildklier uitput van zijn vitamine A- en schildklierhormoonreserves. Er is ook een tussenstadia waarin de schildklier afwisselend wordt over geactiveerd door de bijnieren en daarna weer trager gaat lopen. De symptomen die hierbij plaatsvinden is dat je het dan afwisselend ijskoud en dan weer bloedheet hebt. Als je verkeerde voedingspatronen en gewoontes niet veranderen zullen de klachten alleen maar blijven toenemen. Echter de werkelijke oorzaak wordt vaak dan niet meer achterhaald en wordt het toegeschreven dat het tussen je oren zit. Hiervoor krijg je dan vaak een anti- depressiva op basis van het uiterst giftige fluor, wat de schildklierwerking nog verder sloopt.

Minder galvloeistof 

Galvloeistof (gal) wordt aangemaakt door de lever. Via de galwegen wordt de gal naar de galblaas getransporteerd. In de galblaas wordt de gal tijdelijk opgeslagen. Als u vet eet, trekt de galblaas samen. Hierdoor wordt gal afgegeven aan de dunne darm. Daar is het nodig voor een goede vertering van vetten. Veel vrouwen lijden tegen de overgang aan oestrogeendominantie. Deze vrouwen hebben vaak een samengetrokken sfincter van Oddi waardoor de gal niet voldoende kan stromen. Dit leidt tot spijsverteringsklachten en het ontstaan van galstenen. Progesteron is het enige hormoon dat de kringspier van Oddi ontspant, zodat de galvloeistof vanuit de lever in de dunne darm kan stromen. Zonder progesteron verkrampt deze spier, gaat dicht en de galvloeistof vertraagt met alle gevolgen van dien. Daarom ervaren veel vrouwen dat hun spijsvertering beter wordt nadat ze met progesteron zijn begonnen en voorkomen ze dat ze galstenen ontwikkelen waardoor de galblaas verwijderd moet worden.

Prikkelbare darm syndroom
Het prikkelbare darmsyndroom is een vervelende aandoening. Doordat de darmen niet goed werken lukt het niet alles goed te verteren. Veel mensen hebben er last van en vaak is er wel oplossing te vinden. De huisarts kan u advies geven beter met deze aandoening om te gaan.

Onvoldoende enzymen
Enzymen zijn nodig voor het verteren van voedsel. Produceert het lichaam onvoldoende enzymen, dan betekent dit een slechte vertering. Dit leidt weer tot gasvorming.

Voedselintoleranties kunnen de onderliggende oorzaak van bijnieruitputting zijn, maar ook een gevolg ervan. Door ontstekingen van de darmwand, staat het immuunsysteem continu in opperste staat van paraatheid. Omdat cortisol de remmer van het immuunsysteem is, wordt er in dit geval ook continu een beroep gedaan op de bijnieren. Als dit langere tijd duurt, dan ontstaat via deze route bijnieruitputting.

Andersom kan bijnieruitputting ook de oorzaak zijn van voedselintoleranties. Dat werkt zo. De nummer één afweerstof in onze darmen en longen, sIgA, speelt hierbij een centrale rol. sIgA bekleedt de wand van de darmen en longen. Het vormt de eerstelijns verdediging van ons immuunsysteem en vangt antigenen weg. sIgA wordt afgebroken door langdurige hoge maar ook zeer lage niveaus van cortisol. Als sIgA laag is, worden schadelijke stoffen niet voldoende weggevangen en kunnen beschadigingen aan de darmwand ontstaan. Duurt deze situatie langere tijd, dan ben je op weg naar een lekkende darm. De darmwandcellen sluiten niet meer goed en voedingsstoffen in te grote molecuulvorm kunnen de darmwand passeren en in de bloedbaan terecht komen. Daar worden ze gezien als lichaamsvreemde indringers die door het immuunsysteem opgeruimd worden. Deze reactie van het immuunsysteem uit zich in een allergische of intolerante reactie.

Ook werkt cortisol direct in op je darmwandcellen en verzwakt ze. Daardoor komen ze los van elkaar te liggen en gaat je darmwand lekken. Zeer hoge maar ook zeer lage niveaus van cortisol verminderen de regeneratie van de darmslijmvliezen. Dit onderzoek laat zien dat cortisol via verschillende pathways van invloed is op de ontwikkeling van enterocyten en de tight junctions die zo bepalend zijn voor het ontstaan van een leaky gut. Cortisol zorgt voor het herstel van het evenwicht na de ontstekingsreactie. Niet alleen in de darmen kunnen ontstekingen ontstaan. Een ontstekingsreactie is een reactie van ons immuunsysteem om een ziekteverwekker uit ons lichaam te weren of om een weefselbeschadiging te herstellen. Dat kan dus ook op andere plaatsen. Wanneer er sprake is van chronische ontstekingen, wordt er continu een groot beroep gedaan op de bijnieren.

LEES VERDER ...